ما وارث يک جان و تن سوخته ايم      خاکستري از يک چمن سوخته ايم

اين تهمت زندگي است برما زده اند     ما آش نخورده دهن سوخته ايم

----------------------------------------------------------------------------------

سالي که حماسه ريشه در غم دارد      هر سال دوازده محرم دارد

اي دوست چگونه دم ز مولا بزنم            اين شهر هزار ابن ملجم دارد

 نديدي گذشتم و گشتم و برگشتم آنگه گريبان دريدم

نگارا نگاهت مرا کشت ، نديدي که از ديدگانت سراغ از دل بي شکيبت گرفتم .

ميان دلت خانه اي ساختم  همه جنس آه

نديدي که من سالها در دلت منتظر مانده بودم

بيايي ببيني مرا بار ديگر

ولي حيف نديدي و يا شايد حتي نمي خواستي ببيني

نه من را ، خودت را نمي خواستي ببيني

خوشحالم...

اما مي ترسم ...

براي فرج که دعا مي کنيم، مي ترسيم ...

_{^{اينکه با صيغه جمع آوردم به خاطر اين است که از بعضي ديگر هم شنيده ام که مي ترسند.}}

خدايا! مباد روزهاي امدنش، روزهاي دوري ما از پرچم نبوت و امامت باشد.

عيدي من شايد استجابت اين دعا باشد، شايد...

آمد درست زير شبستان گل نشست

دربين آن جماعت مغرور شب پرست
 

يک تکه آفتاب نه يک تکه از بهشت...

حالا درست پشت سر من نشسته است
 

اين بيت مطلع غزلي عاشقانه نيست

اين سومين رديف نمازي خيالي است
 

گلدسته اذان و من و هاي هاي هاي

الله اکبر و انا في کل واد ... مست
 

سبحان من يميت و يحيي و لا اله

الا هو الذي اخذ العهد في الست
 

يک پرده باز پشت همين بيت مي کشيم)

(او فکر مي کنيم در اين پرده مانده است
 

..................................................
 

سارا سلام...اشهد ان لا اله... تو

با چشمهاي سرمه اي...ان لا اله ...مست
 

دل مي بري که...حي علي ...هاي هاي هاي

هر جا که هست پرتو روي حبيب هست
 

بالا بلند ! عقد تو را با لبان من

آن شب مگر فرشته اي از آسمان نبست
 

باران جل جل شب خرداد توي پارک

مهرت همان شب..اشهدان..دردلم نشست
 

آن شب کبو .. (کبو).. کبوتري از بامتان پريد

نم نم نما (نما) نماز تو در بغض من شکست

سبحان من يميت و يحيـــــــــــــي و لا اله

الا هو الـــــــــــــذي اخذ العهــــد في الست
 

سبحان رب هر چه دلم را ز من بريد

سبحان رب هر چه دلم را ز من گســــست

سبحان ربي الــ... من و سارا .. بحمده

سبحان ربي الــ ... من و سارا دلش شکست
 

سبحان ربي الــ... من و سارا به هم رسيــ...

سبحان تا به کي من و او دست روي دست؟
 

زخمم دوباره وا شد و اياک نستعين

تا اهدنا الـصـ ... سراي تو راهي نمانده است
 

مغضوب اين جماعت پر هاي و هو شدم

افتادم از بهشــــــــــــت بر اين ارتفاع پست

***

يک پرده باز بين من و او کشيده اند)

( سارا گمانم آن طرف پرده مانده است