هرچند روابط دو کشور ايران و مصر به عنوان کشورهاي قدرتمندمنطقه اي حايز اهميت است، ولي در شرايط کنوني و با توجه به متغيرهاي بين المللي، اين روابط مي تواند تهديدهايي را نيز به همراه داشته باشد که نيازمند مديريت ديپلماسي ج.ا.ايران براي مقابله با آنها وتبديل آنها به فرصت است.

موانع پيش روي تلاشهاي ايران براي برقراري روابط با کشورهاي عربي از جمله مصر را مي توان در موارد زير جستجو کرد:

1.مسئله  جزاير سه گانه  ايراني و تداوم ادعاهاي امارات درباره آن،

طرح ادعاهاي تکراري وواهي چندساله امارات مبني بر مالکيت جزاير سه گانه ايراني در نشست هاي متعدد شوراي همکاري خليج فارس و اتحاديه عرب و حمايت مصر به همراه ديگر کشورهاي عربي و گاها" موضع گيري دبير کل مصري اين اتحاديه بر عليه ايران درباره اين موضوع  قابل تامل وچالش زا است.

2.نگراني کشورهاي منطقه از خطر بروز درگيري جديد در منطقه به سبب تنش ميان  آمريکا و ايران بر سر موضوع هسته اي

    کشورهاي منطقه بشدت بيمناک از وقوع جنگي بين آمريکا و ايران هستند و از تبعات آن نگران بوده و سعي مي کنند در عين تامين منافع آمريکا در منطقه ظاهر روابط خود با ايران را حفظ کنند ولي هنوز  تا شکل گيري روابط مبتني بر همگرايي منطقه اي فاصله زيادي وجود دارد.

3. ترديد رهبران عرب درباره واقعيت اهداف پشت پرده نفوذ ايران در عراق، لبنان و فلسطين

    کشورهاي عربي از نفوذ ايران در کشورهاي  عربي  نگران و از گسترش مذهب شيعه و نفوذ آنها در قدرت سياسي بيم ناکند و از آنجا که نظام سياسي شيخي و پادشاهي دارند از حرکت هاي انقلابي در جنبش ها و نهضت هاي در حال شکل گيري احساس خطر مي کنند. آنها اعتماد لازم را نسبت به ايران ندارند و با توجه به نفوذ ايران در عراق ، لبنان و فلسطين با ديده ترديد به ايران مي نگرند.

نتيجه گيري :

  برقراري روابط سياسي بين دو کشور ايران و مصر در راستاي سياست همگرايي اسلامي و منطقه اي جمهوري اسلامي ايران قرار دارد و مصر به عنوان کشوري اسلامي و منطقه اي بي شک از اولويت هاي ساست خارجي ما مبتني بر قانون اساسي و سيات هاي کلي نظام است.

  ايران و مصر به عنوان دو قدرت منطقه اي و تاثيرگذار جهان اسلام،مي توانند با گسترش همکاري، منافع مشترک متعددي را از قبال اين روابط پيگيري نمايند که تحقق اين هدف مستلزم شناخت زمينه هاي متعدد واگرايي و همگرايي در روابط دو کشور و راه کارهاي پيش روي براي بهبود شرايط است.

   بهبود روابط در عين آنکه فرصت هايي براي ايران در منطقه و جهان عرب براي تقويت همگرايي و  دوستي پايدار فراهم مي کند چالش هايي نيز فراروي خود دارد . به همان اندازه که مصر از اسراييل فاصله بگيرد به همان ميزان مي تواند به ايران نزديک شود . به هر حال چشم انداز روابط ايران و مصر به انعطاف در رفتار سياسي هر دو طرف بستگي دارد .