دولت ميرحسين موسوي ورابطه با مصر :

 دولت ميرحسين موسوي در شرايطي بوجود آمد که کشور درگير جنگ تحميلي عراق بود و دولت مصر نيز در رديف حاميان صدام قرار گرفت ، سادات که بوسيله يکي از افسران اسلامگراي  ارتش به نام خالد اسلامبولي ترور شده بود جاي خود را به مبارک داد و اين تيرگي همچنان تداوم يافت .

دولت هاشمي رفسنجاني و رابطه با مصر :

       سياست‌ تنش زدايي هاشمي و بازخواني در تعريف منافع ملي از يک سو و فاصله گرفتن تدريجي مصريها از رژيم صهيونيستي براي احياي جايگاه خود در جهان عرب که به دليل نزديکي سادات به غرب و اسراييل تضعيف شده بود از  سوي ديگر به آرامي مواضع ايران ومصر را به هم نزديک کرد بر همين اساس در تاريخ هشتم ارديبهشت ماه 1370 دفتر حافظ منافع ايران و مصر در پايتخت‌ها‌ي دو کشور گشايش يافت و مقامات دو کشور در حاشيه اجلاس‌ها‌ي منطقه اي با يکديگر در خصوص مسائل مورد علاقه دو کشور گفتگو ‌کردند.

در پايان دهه 1980 نظام دو قطبي حاکم بر جهان - طي سالهاي پس از پايان جنگ دوم جهاني و اتحاد جماهير شوروي فرو پاشيدند و زمينه ساز هژموني جهاني آمريکا شدند. آمريکايي‌ها به گمان اينکه شرايط براي تغيير در جغرافياي خاورميانه و يکپارچه‌سازي آن مطابق منافع ايالات متحده فراهم گرديده است از طرح خاورميانه بزرگ سخن به ميان آورد. طرح خاورميانه بزرگ استقلال و تماميت ارضي کشورهاي بزرگ خاورميانه- شامل مصر، عربستان، سودان، سوريه و... را تهديد مي‌کرد و از پيدايي دولت‌ها و کشورهاي جديد بر مبناي قوميت‌ها، مليت‌ها و مذاهب خبر مي‌داد از اين رو اين فقط دولت‌هاي معارض آمريکا در خاورميانه نبودند که احساس ناامني مي‌کردند بلکه بيش از آنان دولت‌هاي دوست کاخ سفيد، از جمله مصر، احساس خطرمي‌کردند

    گسترش وسيع روابط ايران با عربستان سعودي، قطر، کويت، عمان، الجزاير و... تحت تاثير اين شرايط اتفاق افتاد و به گرمي تدريجي مناسبات مصر و ايران کمک زيادي کرد

   دولت خاتمي و رابطه با مصر:  

   با روي کار آمدن محمد خاتمي در انتخابات خرداد 1376، روابط دوکشور به سمت بهبود حرکت کرد و شخصيت هاي مختلف فرهنگي،علمي، ديني و سياسي دو کشور روابط خود را گسترش دادند تا بتواندزمينه ساز روابط سياسي مجدد دو کشور شود. در همين دوره دولت مصر ازدرخواست ايران براي پيوستن به (گروه 15) حمايت کرد و در جلسه اي که در خرداد ماه 1379 در قاهره منعقد شد، درخواست ايران عليرغم مخالفت کشورهاي آمريکاي لاتين که خواستار عضويت کلمبيا به جاي ايران در گروه بودند تصويب شد.

 ايران و مصر در فاصله سالهاي 1377 تا کنون همکاري‌هاي گسترده‌اي در خصوص مسايل بوسني و هرزگوين و کاهش آلام مردم در منطقه بالکان و نيز همکاري در طرح موضوع عاري سازي خاورميانه از سلاح‌هاي کشتار جمعي، دفاع از حقوق هسته‌اي اعضاي شوراي حکام انرژي اتمي، دفاع از حقوق مردم فلسطيني در قالب کميته قدس سازمان کنفرانس اسلامي و ساير موضوعات بشر دوستانه داشته‌اند.

وضعيت خاص حاکم به عراق سبب شد تا مقامات ايران و مصر براي اولين بار پس از سال 1339 که مصر روابط خود را با ايران قطع کرده بود در حاشيه اجلاس IT در ژنو در سال 1382 با يکديگر مذاکره کنند و روي بازگشايي سفارت خانه‌هاي دو کشور توافق نمايند..

اما تحول عملي در روابط ايران و مصر در حاشيه اجلاس وزراي خارجه کشورهاي سازمان کنفرانس اسلامي در شهر کوالالامپور به وقوع پيوست و آن زماني بود که دو وزير خارجه وقت ايران و مصر با يکديگرديدار کردند. (عمرو موسي) و (کمال خرازي) در اين ديدار به توافق رسيدند که هر چه زودتر روابط کامل سياسي ميان دو کشور را از سرگيرند. اما ناگهان اصرار حسني مبارک بر تغيير نام خالد اسلامبولي ازخياباني در تهران و مخالفت داخلي با آن در ايران، به عنوان يک مانع اساسي در راه فرستادن سفراي دو کشور نمود پيدا کرد.(6)

در چنين شرايطي و با مطرح شدن چنين خواسته اي از سوي مصري ها(و در مقابل درخواست ايران براي تغيير نام خيابان محمدرضا پهلوي درشهر مصر)، دو راه پيش روي دولت ج.ا.ايران قرار گرفته بود: يا اينکه به مصري ها بفهماند که نبايد مسئله بزرگ و با اهميتي چون روابط دو کشوررا به مسئله کوچکي چون نام خالد اسلامبولي و عکس وي در يکي ازخيابان هاي تهران ربط دهند، يا ديپلماسي داخلي خود را به کار بندد و ازطريق موسساتي چون شوراي شهر نام اين خيابان را تغيير دهد. در آن ايام دولت خاتمي کوشش هاي خود را در دو سو به کار برد و حتي به موفقيت هايي چون تغيير نام خيابانبه انتفاضه  از طريق شوراي شهر تهران نايل شد. اما اين موفقيت ها هرگز جامه عمل نپوشيد و در گرد و غبار حمله آمريکا به عراق و پايان رياست جمهوري خاتمي محو شد.

دولت احمدي نژاد و رابطه با مصر

دولت احمدي نژاد همچون دولت هاي قبلي خواهان گسترش روابط با مصر است و اقداماتي نيز در اين زمينه صورت گرفته است.(7) به گونه اي که رئيس جمهور درموضع گيري هاي خود اعلام کرد که در صورت همکاري طرف مصري حاضر است کمتر از  24 ساعت سفارت ايران در مصر را بازگشايي کند و حتي در صورت دعوت رسمي به اين کشور سفر نمايد. "محمود احمدي نژاد" رييس جمهور کنوني  درسفردوره اي اخير خود به کشورهاي حاشيه خليج فارس ( امارات و عمان) در سخناني آمادگي تهران را براي ازسرگيري روابط ديپلماتيک کامل با مصر اعلام کرد.

وزيرخارجه مصر درواکنش به اين اظهارات  احمدي نژاد تاکيد کرد: موضع رئيس جمهوري ايران جديد و مثبت است .ابوالغيط همچنين اعلام آمادگي کرد که با منوچهر متکي وزيرامورخارجه ايران در اين باره مذاکره کند.

تمايل ايران و مصر براي عادي کردن روابط در حال افزايش يافته است

سفر (حسين ضرار)، معاون وزير امور خارجه مصر در امور آسيا به تهران در پاسخ به سفر (عباس عراقچي) معاون سابق وزير خارجه ايران به قاهره که در چارچوب بررسي روابط دوجانبه و رايزني مستمر به منظور دست يابي به توافق ميان دو کشور و بهبود فضاي حاکم بر روابطدو کشور انجام شد و نيز سفر (علي اکبر محرابيان) وزير صنايع ايران وبعد از آن (علي لاريجاني) - نماينده رهبر انقلاب در شوراي عالي امنيت ملي - به مصر مي تواند به منزله حلقه هايي از زنجيره اقدامات ديپلماتيک براي ايجاد تفاهم و نزديکي ميان دو کشور به حساب آيد.

سفر علي لاريجاني به مصر و ديدارش با حسني مبارک، عالي ترين حضور يک مقام ايراني در مصر پس از 28 سال است که روابطديپلماتيک ميان تهران و قاهره قطع شده است ؛ هرچند اولين ديداررسمي رؤساي جمهور ايران و مصر - محمد خاتمي و حسني مبارک -در حاشيه اجلاس داووس سوئيس صورت گرفت.